تحلیل بنیادی شرکت پتروشیمی مبین

بررسی صنعت

صنعت پتروشیمی در ایران

صادرات غیرنفتی همواره موردتوجه خاص سیاست­گذاران اقتصادی ایران بوده است؛ زیرا رشد و گسترش آن موتور محرک مشارکت فعال­تر کشور در بازارهای جهانی و به تبع آن رقابتی­ تر شدن اقتصاد و توسعه کشور می ­باشد. در این بین در سال­های اخیر، محصولات پتروشیمی نقش بسزایی در رشد صادراتی غیرنفتی کشور داشته و در سال­های گذشته مقام نخست صادرات غیرنفتی به محصولات پتروشیمی اختصاص داشته است.

صنعت پتروشیمی ایران در سال ۱۳۴۳ پایه ­ریزی شده و به تدریج گسترش یافته است. شکوفایی این صنعت بیشتر در سال­های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴، یعنی در دولت‌های هفتم و هشتم، صورت گرفت و نتیجه­ سرمایه ­گذاری­ها و ظرفیت ­سازی­های این دوره در سال­های بعد، یعنی عمدتاً در زمان دولت نهم و اوایل دولت دهم (۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱) به بهره ­برداری رسید.

مجتمع­ های پتروشیمی ایران اکثراً در جنوب و جنوب غربی کشور احداث شده­ اند و تعداد کمی هم در مناطق دیگر کشور هستند که می­توان آن‌ها را به سه گروه زیر طبقه ­بندی کرد:

  • منطقه­ ویژه اقتصادی پتروشیمی (ماهشهر)
  • منطقهی ویژه اقتصادی پارس (عسلویه)
  • سایر مناطق (شامل شیراز، خراسان، کرمانشاه، خارک، تبریز، اراک، پلی­نار، اصفهان، آبادان، ارومیه، بیستون، قائد بصیر، کرمانشاه و ایلام)

درواقع تولید محصولات نهایی پتروشیمی و صادرات آن، یکی از بهترین راه­های جلوگیری از خام­ فروشی و اجرای سیاست­های اقتصاد مقاومتی به شمار می­رود که علاوه بر درآمد ارزی برای کشور، در اشتغال­  زایی نیز سهم بسزایی خواهد داشت.

در راستای تکمیل زنجیره ارزش صنایع پتروشیمی با تکیه بر مطالعات بازار، طرح­های توسعه این صنعت بازنگری و اولویت­ بندی شده است. در این خصوص ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی در انتهای سال ۱۳۹۵ معادل ۶/۶۴ میلیون تن بوده است. میزان تولید محصولات پتروشیمی در سال ۱۳۹۳ برابر با ۵/۴۴ میلیون تن بوده که نسبت به سال ۱۳۹۲ (یعنی حدود ۶/۴۰ میلیون تن)، نشان دهنده افزایش ۶/۹ درصدی تولید محصولات پتروشیمی در سال ۱۳۹۳ است. همچنین میزان تولید محصولات پتروشیمی در سال ۱۳۹۴ نیز با افزایشی به میزان ۸/۱ میلیون تن نسبت به سال ۱۳۹۳، به سطح ۳/۴۶ میلیون تن رسید. این میزان در سال ۱۳۹۵ معادل ۶/۵۰ میلیون تن بوده که نسبت به سال قبل از آن ۳/۹ درصد رشد داشته است. همچنین در سال ۱۳۹۶، تولید محصولات پتروشیمی نسبت به مدت مشابه سال قبل افزایش ۵ درصدی داشته که به معنای نزدیک شدن به ظرفیت اسمی تولید است. ظرفیت تولید محصولات پتروشیمی طی دوران بعد از انقلاب اسلامی حدود ۲۱ برابر شده و از ۳ میلیون تن در سال ۱۳۵۷ به ۶۴ میلیون تن در سال جاری رسیده است. به‌موازات آن، میزان صادرات محصولات پتروشیمی در سال ۱۳۹۲ معادل ۸/ ۱۲ میلیون تن بوده که در سال ۱۳۹۴ به ۸/ ۱۸ میلیون تن افزایش یافته است. همچنین عملکرد این شاخص در سال ۱۳۹۵ معادل ۴/ ۲۰ میلیون تن است که نسبت به سال قبل از خود حدود ۶/ ۱ میلیون تن افزایش نشان می‌دهد که رشدی معادل ۵/ ۸ درصد است.

در راستای تحقق اقتصاد مقاومتی در این صنعت، راه‌اندازی و بهره‌برداری از ۱۲ طرح پتروشیمی در سال  ۱۳۹۵ در دستور کار قرار گرفت که ۱۱ طرح در سال ۱۳۹۵ به بهره‌برداری رسیده و یک طرح باقی‌مانده نیز در سال ۱۳۹۶ به بهره‌برداری رسید. مقامات صنعت پتروشیمی خبر دادند که شمارش معکوس برای بهره‌برداری از پنج طرح عظیم این صنعت نیز آغاز شده است. این طرح‌ها شامل فاز اول پتروشیمی بوشهر، فاز دوم توسعه‌ پتروشیمی ایلام، پتروشیمی مرجان، پتروشیمی متانول کاوه و فاز سوم پتروشیمی پردیس هستند که ظرفیت تولید سالانه‌ آن‌ها بالای ۶/ ۱۰ میلیون تن است. به این ترتیب ظرفیت پتروشیمی ایران به بالای ۷۲ میلیون تن می‌رسد. (یعنی چیزی در اندازه‌های تولید عربستان).همچنین طرح مجتمع تولید اوره و آمونیاک پتروشیمی پردیس فاز ۳، با ظرفیت ۷۵۵/ ۱ میلیون تن در سال راه‌اندازی اولیه شده است. صادرات محصولات پتروشیمی سال گذشته حدود ۴/ ۲۰ میلیون تن و به ارزش ۵/ ۹ میلیارد دلار بوده است‌. پیش‌بینی می‌شود حجم صادرات محصولات پتروشیمی تا پایان امسال به ٢٥ میلیون تن برسد.

 چشم‌انداز ۲۰۱۸

نظام اقتصادی دنیا در دهه اخیر با تحولات بی‌شماری روبرو بوده است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به بحران اقتصاد جهانی در سال ۲۰۰۸ اشاره کرد که هنوز هم بسیاری از کشورها نتوانسته‌اند آسیب‌های حاصل از این رکود گسترده را جبران نمایند. بازارهای انرژی و به تبع آن بازارهای محصولات پتروشیمی نیز به نوبه خود از این تغییر و تحولات در امان نبوده‌اند و تغییرات بنیادی در تقاضای انرژی جهان و همچنین سیستم‌های اقتصادی باعث شده که تصمیم‌های سرمایه‌گذاری در صنعت پتروشیمی نیز تحت تأثیر قرار گیرند. از جمله این تأثیرات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. تغییرات قیمت نفت باعث شده است که رقابت‌پذیری منطقه‌ای، حاشیه سود و تصمیمات سرمایه‌گذاری در صنعت پتروشیمی تحت تأثیر قرار گیرد.
  2. سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته بر روی اتان/ گاز در آمریکای شمالی با کاهش حاشیه سود مواجه شده‌اند که این کاهش سود به نوبه خود نتیجه قیمت‌های پایین نفت خام بوده است.
  3. تصمیمات کلیدی در مورد پروژه‌های سرمایه‌گذاری در صنعت پتروشیمی مانند مکان سرمایه‌گذاری، خوراک، فناوری موردنیاز، رشد و هزینه‌ها شفافیت کمتری دارند.
  4. نتیجه این تغییرات این خواهد بود که انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۰ و پس از آن میزان سرمایه‌گذاری‌های در صنعت پتروشیمی جهانی رو به کاهش باشد.

تحریم در صنعت پتروشیمی

صادرات مواد پتروشیمی، مهمترین صادرات کشور ایران پس از نفت و فرآورده­ های نفتی است. خریداری مواد پتروشیمی از ایران در بازه­ ای از زمان مشمول تحریم­ها شد بطوری که حتی در ۳۱ می سال ۲۰۱۳ نام هشت پتروشیمی ایرانی (بندر امام، بوعلی سینا، مبین، نوری، پارس، شهید تندگویان، شازند و تبریز) به لیست این تحریم­ها افزوده شد. اعمال این تحریم­ها بر صادرات محصولات پتروشیمی اثرگذار بوده و تغییراتی در حجم و سبد صادرات داشته است. شکل زیر نشان دهنده میزان وزنی فروش داخلی و خارجی تولیدات پتروشیمی ایران است.

با توجه به شکل بالا می­توان دریافت که پس از توافق ژنو در سال ۱۳۹۲ و توافق برجام در سال ۱۳۹۴، صادرات مواد پتروشیمی افزایش داشته است. لازم به ذکر است که این افزایش صادرات، رشد بیشتری نسبت به افزایش کل تولید داشته و صرفا ناشی از آن نبوده است. شکل پایین نشان­ دهنده تغییرات وزن و ارزش صادرات پتروشیمی ایران است.

چنانچه از شکل بالا پیداست، ارزش محصولات پتروشیمی صادراتی از سال ۱۳۹۰ بطور پیوسته کاهش یافته است که دلیل عمده آن کاهش قیمت نفت است. رشد وزنی صادرات نیز بعد از اجرای توافق ژنو در سال ۱۳۹۲ بطور واضح قابل رؤیت است.

با خروج آمریکا از توافق برجام و بازگشت تحریم های خرید محصول، فروش فناوری، فروش کاتالیست و خدمات صنعت پتروشیمی، امکان کاهش صادرات و در نتیجه کاهش رشد اقتصادی وجود دارد. یکی از راهکارهایی که می­توان برای گریز از تحریم ها در پیش گرفت، تنوع بخشیدن به مقاصد صادراتی است. شکل بعدی نشان دهنده سبد صادراتی ۱۰ محصول اصلی پتروشیمی ایران در سال ۱۳۹۶ است.

بر این اساس مشخص است که بخش عظیمی از صادرات پتروشیمی ایران که بیش از ۵.۵ میلیارد دلار ارزش دارد به چین صادر می شود. هند، امارات و ترکیه نیز بزرگترین مقاصد صادراتی بعد از چین هستند. اینکه چین بیش از نصف صادرات پتروشیمی ایران را به خود اختصاص داده است باعث خواهد شد تا تغییر کوچکی در مبادلات پتروشیمی ایران و چین، تأثیر بسیار بزرگی بر صنعت پتروشیمی ایران بگذارد.

معرفی شرکت

شرکت‌های تأمین‌کننده یوتیلیتی در ایران از آنجا که پل ارتباطی شرکت‌های پتروشیمی در مناطق عسلویه و ماهشهر می­ باشند و با تأمین مستمر یوتیلیتی مورد نیاز آن‌ها، موجبات استمرار تولید این شرکت‌ها را فراهم می­نمایند، نقش اساسی و راهبردی در ارزش ­آفرینی پایدار صنعت پتروشیمی در اقتصاد کشور دارند.

سه شرکت تأمین‌کننده یوتیلیتی در ایران، پتروشیمی مبین و دماوند (در دست احداث) در عسلویه و پتروشیمی فجر در ماهشهر، با سرمایه­ گذاری عظیم در تولید و توزیع، انواع یوتیلیتی مورد نیاز شرکت‌های تولیدی و طرح­های آتی را فراهم می­نمایند.

مجتمع پتروشیمی مبین بزرگ‌ترین طرح یوتیلیتی متمرکز کشور بوده و در نوع خود یکی از بزرگ‌ترین پروژه­ های دنیا به شمار می­آید که در سال ۱۳۷۹ در شرکت ملی صنایع پتروشیمی تصویب و به نام شرکت پتروشیمی مبین احداث گردید. این مجتمع عظیم و مدرن در فاز یک منطقه ویژه اقتصادی پارس جنوبی(عسلویه) در پنج بخش مجزا و مساحت ۸۸ هکتار ساخته شده است. هدف از احداث این مجتمع صرفه­ جویی در هزینه­ های سرمایه­ گذاری و تولیدی و کاهش قیمت تمام­ شده انرژی مصرفی مجتمع­ های مستقر در منطقه بوده است.

تاریخ تأسیس شرکت

شرکت پتروشیمی مبین در تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۷۷ توسط شرکت ملی صنایع پتروشیمی به صورت “سهامی خاص” تأسیس و طی شماره ۸۳۷ در اداره ثبت شرکت‌های کنگان به ثبت رسیده است. مطابق مصوبه هیئت وزیران مورخ ۴ اسفند ۱۳۸۶، نام شرکت در فهرست شرکت‌های قابل واگذاری، موضوع اصل ۴۴ قانون اساسی قرار گرفت. متعاقباً، در جلسه یک‌صد و چهل و چهارم هیئت واگذاری مورخ ۹ آبان ۱۳۸۸، شرکت به عنوان یکی از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس (سهامی عام) قرار گرفت.

بر اساس صورت‌جلسه مجمع عمومی فوق­العاده صاحبان شرکت مورخ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۳، نوع شرکت از “سهامی خاص” به “سهامی عام” تغییر یافت. بعلاوه، بر اساس نامه شماره ۲۸۳۷۹۲/۱۲۱ مورخ ۲۳ شهریور ۱۳۹۳به شماره ۱۱۲۸۲، در فهرست شرکت‌های ثبت‌شده نزد سازمان بورس و اوراق بهادار درج گردید.

مرکز اصلی شرکت در استان بوشهر، شهرستان عسلویه، منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس واقع است.

مؤسسین و صاحبان سهام شرکت

شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس دارنده ۸۳ درصد سهام شرکت، شرکت مادر محسوب می­گردد.

موضوع فعالیت شرکت

جایگاه شرکت در صنعت

در سال‌های اخیر، رویکرد سرمایه­ گذاری در شرکت‌های تأمین‌کننده یوتیلیتی در کشور تغییر یافته است، زیرا دو شرکت پتروشیمی مبین و فجر در راستای اجرای سیاست‌های کلی اصل چهل و چهار قانون اساسی با هدف شتاب بخشیدن به رشد اقتصاد ملی، گسترش مالکیت در سطح عموم مردم به منظور تأمین عدالت اجتماعی، ارتقا کارایی بنگاه‌های اقتصادی و سایر اهداف به بخش خصوصی واگذار شده­ اند. پتروشیمی دماوند نیز با سرمایه­ گذاری عظیم ۴ میلیارد دلاری، به بخش خصوصی واگذار گردید. این پتروشیمی که ارائه­ کننده یوتیلیتی به شرکت‌های مستقر در فاز دوم عسلویه است در حال ساخت می­باشد و با توجه به در سرویس آمدن طرح­های مستقر در این فاز و نیاز این شرکت‌ها به یوتیلیتی، شرکت مبین در جهت اجرای هرچه بهتر اهداف خود در جهت راه­ اندازی این طرح­ها و افزایش تولید و راندمان این شرکت‌ها، اقدام به تأمین نیاز این مجتمع­ها از جمله شرکت‌های پتروشیمی کاویان، منواتیلن گلایکول پتروشیمی مروارید، پتروشیمی تخت جمشید، پتروشیمی پردیس ۳ و پتروشیمی انتخاب نمود که در آینده نیز این رویه با راه­ اندازی زودتر سایر طرح­های مستقر در فاز دو تا زمان بهره ­برداری پتروشیمی دماوند ادامه خواهد یافت.

در حال حاضر دو شرکت پتروشیمی دماوند و شرکت تولید برق مپنا عسلویه در منطقه ویژه اقتصادی پارس به عنوان رقیب اصلی شرکت پتروشیمی مبین به شمار می­روند به‌طوری‌که به نظر می­رسد فعالیت این شرکت‌ها تهدیدی برای ادامه فعالیت شرکت پتروشیمی مبین محسوب نمی­شود. شرکت پتروشیمی مبین در سال ۱۳۹۶ بالغ‌بر شش هزار میلیارد ریال گاز و یوتیلیتی شرکت‌های فاز ۲ را تأمین نموده است.

محرک اصلی شدت رقابت در بازار پتروشیمی مبین در شکل زیر نشان داده شده است. عواملی از قبیل راحتی در توسعه شرکت، سختی خروج از صنعت، هزینه ثابت بالا و ناهمگن بودن محصولات شرکت‌های فعال در بازار شرکت پتروشیمی مبین، از عواملی به شمار می­روند که بر شدت رقابت در این بازار اثرگذار هستند. به عنوان مثال می­توان به حجم سرمایه­ گذاری بالا در این صنعت اشاره کرد به‌طوری‌که جهت احداث مجتمعی در اندازه شرکت پتروشیمی مبین نیاز به سرمایه ­گذاری به میزان بالا نیاز است. حجم بالای سرمایه­ گذاری و سختی خروج از این صنعت در رفتار تازه ­واردین به این صنعت اثرگذار بوده و از شدت رقابت در این صنعت کاسته است. در مجموع می­توان گفت که شدت رقابت در این بازار پایین ارزیابی می­شود.

سرمایه شرکت

سرمایه شرکت در بدو تأسیس مبلغ ۵ میلیون ریال بوده که طی چند مرحله به شرح زیر به مبلغ ۱۴،۲۵۲،۰۰۰ میلیون ریال افزایش یافته است.

روند سودآوری

تمام فروش شرکت، به صورت داخلی است و حاشیه سود تقریباً ثابتی از انجام عملیات خود به دست می­آورد. همان‌طور که در نمودار زیر مشاهده می­شود، رشد سودآوری شرکت چیزی در حدود ۱۵ درصد است که به عدد تورم کشور نزدیک است.

مفروضات

بر اساس گزارش چشم­ انداز بازار کامودیتی­ ها، منتشرشده توسط بانک جهانی، قیمت نفت و نرخ هنری هاب برای سال ۱۳۹۷، به ترتیب مقادیر ۶۵ دلار بر بشکه و ۳٫۱ سنت بر مترمکعب فرض شده ­اند.

سایر مفروضات به شرح جدول زیر است.

وضعیت تولید شرکت

ظرفیت اسمی

اطلاعات ظرفیت اسمی شرکت به شرح زیر است.

مقدار تولید

پس از اعمال تحریم­ها در سال ۱۳۹۰ تولید و فروش صنعت پتروشیمی کشور کاهش یافت، با توجه به اینکه میزان تولید پتروشیمی متناسب با نیاز مشتریانش است، تولید پتروشیمی مبین هم در برخی محصولات شاهد کاهش بوده است.

شرکت در سال­های اخیر ۴ محصول اصلی خود، یعنی گاز، برق، بخار و اکسیژن را به ترتیب ۷۷، ۵۰، ۴۰ و ۸۴ درصد ظرفیت اسمی خود فعالیت می­کند. برای پیش‌بینی مقدار تولید سال ۱۳۹۷، با توجه به داده ­های تاریخی و فرض کاهش تولیدات به اندازه سال ۱۳۹۱ میزان تولید شرکت پتروشیمی مبین برای سال ۱۳۹۷ مطابق زیر پیش­ بینی می­گردد.

وضعیت فروش

مقدار فروش

شرکت به جز مقدار کمی آب شیرین و آب بدون املاح، هیچ­کدام از محصولات دیگر خود را انبار نمی­کند. اختلاف بین مقدار تولید و فروش صرف مصارف داخلی شرکت می­شود. مقدار فروش محصولات شرکت، به‌جز گاز، با استفاده از داده ­های تاریخی و نسبت فروش به تولید هر محصول تخمین زده شده است. حدود ۷۰ درصد فروش گاز مبین به دو پتروشیمی زاگرس و پردیس است؛ به همین دلیل نوسانات مقدار فروش گاز شرکت مبین تأثیر بسیار بالایی از حجم تولید دو پتروشیمی مذکور می ­پذیرد. ضریب همبستگی بین مقدار فروش مبین با تولید متانول پتروشیمی زاگرس ۹۴/۰ است. میزان فروش گاز شرکت مبین با استفاده از میزان تولید متانول زاگرس برآورد شده است. همچنین فرض شده که بازگشت تحریم­ها از مرداد ماه ۱۳۹۷ به میزان ۳۰ درصد (همانند سال ۱۳۹۱) تولید زاگرس را نسبت به سال گذشته کاهش می­دهد.

نرخ فروش

نرخ­های فروش شرکت وابسته به نرخ دلار ابلاغی برای محاسبه خوراک پتروشیمی­ هاست. برای سال ۱۳۹۷ این نرخ برابر با ۳۸،۰۰۰ ریال اعلام شده و تا لحظه تهیه این گزارش تغییری در آن رخ نداده است. پس از عملیاتی شدن بسته ارزی جدید دولت مبنی بر عرضه دلار پتروشیمی­ها در سامانه نیما و با نرخ توافقی، زمزمه ­هایی درباره آزاد شدن نرخ خوراک پتروشیمی ­ها شنیده می­ شود. به همین دلیل تحلیل حاضر بر اساس دو سناریو، یکی حفظ وضعیت موجود و محاسبه بر اساس نرخ ۳۸،۰۰۰ ریالی دلار و سناریو دوم با فرض آزاد شدن نرخ دلار برای خوراک پتروشیمی­ هاست. در سناریو دوم نرخ دلار برای خوراک پتروشیمی­ ها برابر با ۸۱،۰۰۰ ریال در نظر گرفته شده است.

مبلغ فروش

طبق فرضیات مطرح شده در بالا مبلغ فروش شرکت در ۱۳۹۷، در سناریو اول مبلغ ۴۱٫۲۷۷ میلیارد ریال و برای سناریوی دوم مبلغ ۶۲،۶۸۵ میلیارد ریال برآورد می­ شود.

مواد اولیه مصرفی

مقدار مصرف مواد اولیه

شماتیک عملیات تولید شرکت به صورت زیر است:

ارتباط بین میزان خرید مواد اولیه ورودی و محصولات تولیدی خروجی به شرح زیر است:

  • خرید گاز با تولید گاز متناسب است
  • مقدار کندانس خریداری­ شده با مقدار تولید آب بدون املاح مرتبط است.
  • بخاری خریداری­ شده به بخار تولیدشده
  • آب مصرفی در آب­ شیرین­کن به آب شیرین تولیدی
  • آب مصرفی واحد آبگیر به مقدار تولید آب خنک‌کننده مدارباز

نرخ مواد مصرفی

برای محاسبه نرخ مواد خریداری­ شده فرضیات زیر در نظر گرفته شده است.

  • نرخ خرید گاز خوراک، نسبتی از نرخ فروش آن است؛
  • نرخ خرید گاز سوخت با آزاد شدن نرخ دلار خوراک تغییر نمی­ کند.
  • نسبت بین دو نرخ خرید و فروش بخار برقرار است.
  • همچنین بین نرخ خرید کندانس و فروش آب بدون بدون املاح

مبلغ مواد اولیه

هزینه دستمزد

سرانه هزینه نیروی انسانی در سال ۱۳۹۷  به اندازه ۲۰ درصد، نسبت به سال قبل رشد کرده است؛ همچنین هزینه دستمزد متناسب با نرخ رشد سرانه هزینه نیروی انسانی محاسبه شده­ است.

هزینه سربار

در این بخش نرخ گاز طبیعی، با توجه به نرخ گاز سوخت پیش ­بینی­ شده محاسبه شده است. دستمزد غیرمستقیم در قسمت هزینه دستمزد انجام شده ­است. مقدار استهلاک با توجه به دارایی­های در جریان تکمیل و بهره برداری آن‌ها در سال­های آتی برآورد گردیده است.مابقی بخش­های هزینه سربار با در نظر گرفتن مقدار تولید و همچنین تورم و نرخ تبدیل دلار محاسبه شده است.

بهای تمام شده کالای فروش رفته

طبق فرضیات مطرح شده در بالا بهای تمام ­شده کالای فروش ­رفته شرکت در ۱۳۹۷، در سناریوی اول مبلغ ۲۵٫۲۸۳ میلیارد ریال و برای سناریوی دوم مبلغ ۳۳،۹۱۳ میلیارد ریال برآورد می ­شود.

هزینه­ های عمومی و اداری

هزینه ­های عمومی و اداری با در نظر گرفتن مبلغ فروش، تورم، استهلاک دارایی­های بهره برداری شده در سال پیش رو و رشد تاریخی آن‌ها محاسبه شده ­اند.

سایر درآمدها و هزینه­ های عملیاتی

درآمد جریمه برق راکتیو به نسبتی از مبلغ فروش برق محاسبه شده ­است.

سایر درآمدها و هزینه ­های غیر عملیاتی

شرکت ۴۱۸ هزار یورو تسهیلات ارزی ثبت کرده است. زیان ناشی از بدهی ­های ارزی با فرض نرخ برابری یورو معادل ۹۵٫۷۶۰ ریال در انتهای سال ۱۳۹۷ محاسبه شده است. نرخ سود سپرده­ های بانکی برابر با ۱۵ درصد فرض شده است.

تسهیلات

شرکت پتروشیمی مبین، مبلغ ۴۱۸ هزار یورو تسهیلات ارزی را در انتهای سال ۱۳۹۶ ثبت کرده است. با توجه به روند بازپرداخت سال­های گذشته پیش ­بینی می­شود بازپرداخت این تسهیلات تا انتهای سال ۱۳۹۷ به طور کامل انجام شود.

صورت سود و زیان

پیش­بینی سودآوری شرکت پتروشیمی مبین، در سال ۱۳۹۷، ۱۵٫۷۱۷ در دو سناریوی متأثر از نر­خ ­گذاری خوراک پتروشیمی­ ها مطابق جدول زیر است.

تحلیل حساسیت

نوسانات سود هر سهم (EPS) بر اثر تغییر دو عامل نرخ دلار و نرخ رشد قیمت محصولات (بجز گاز) در جدول زیر گزارش شده است.

دانلود فایل تحلیل پتروشیمی مبین

دیدگاهتان را بنویسید