این گزارش که روز دوشنبه منتشر شد، میگوید گوگل نیز به مدیران صنعت نشر اعلام کرده قصد دارد بازاری ایجاد کند که در آن ناشران(به انتهای مقاله مراجعه شود) بتوانند محتوای خود را به شرکتهای فعال در حوزه محصولات هوش مصنوعی بفروشند.
به گفته دو منبع آگاه که با آمازون درباره این پروژه گفتوگو داشتهاند، بخش خدمات وب آمازون (AWS) پیش از کنفرانس سالانه خود که قرار است روز سهشنبه برگزار شود، اسلایدهایی منتشر کرده که به وجود چنین بازار محتوایی اشاره دارد. طبق این اسلایدها، AWS این بازار را در کنار ابزارهای اصلی هوش مصنوعی خود، از جمله Bedrock و Quick Suite، معرفی کرده و آن را بهعنوان بخشی از اکوسیستم محصولات هوش مصنوعیاش در نظر گرفته است؛ محصولاتی که ناشران میتوانند از آنها در مدلهای کسبوکار خود استفاده کنند.
انتشار این گزارش در زمانی صورت میگیرد که ناشران و شرکتهای هوش مصنوعی در حال مذاکره بر سر چارچوبها و قوانین استفاده از محتوای آنلاین هستند؛ چه برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی و چه برای تولید پاسخ به کاربران. در این میان، ناشران بهدنبال مدلهای درآمدی هستند که هزینه پرداختی به آنها بر اساس میزان استفاده از محتوایشان افزایش یابد.
سخنگوی آمازون در واکنش به این گزارش اعلام کرد که این شرکت «در حال حاضر نکته مشخصی برای به اشتراک گذاشتن» درباره گزارش The Information ندارد، اما تأکید کرد که آمازون روابطی طولانیمدت با ناشران داشته و به نوآوری در این حوزه ادامه خواهد داد.
این تحولات در حالی رخ میدهد که هفته گذشته شرکت مایکروسافت نیز از پروژهای مشابه خبر داد و اعلام کرد در حال توسعه یک بازار محتوای ناشران (Publisher Content Marketplace – PCM) است؛ مرکزی برای صدور مجوز محتوای مورد استفاده در هوش مصنوعی که در آن شرایط و ضوابط تعیینشده از سوی ناشران بهصورت شفاف مشخص میشود.
منظور از ناشران (Publishers) در این گزارش، بهطور مشخص این گروهها هستند:
۱. ناشران رسانهای و خبری
مثل:
- خبرگزاریها (Reuters، AP، Bloomberg)
- روزنامهها و سایتهای خبری (New York Times، Guardian، واشنگتنپست)
- رسانههای آنلاین تخصصی (فناوری، مالی، علمی و …)
اینها محتوایی تولید میکنند که برای آموزش یا پاسخدهی مدلهای هوش مصنوعی بسیار ارزشمند است.
۲. ناشران محتوای حرفهای و تخصصی
مانند:
- ناشران کتاب و کتابهای الکترونیکی
- ناشران مقالات علمی و دانشگاهی
- پایگاههای داده حقوقی، پزشکی یا مالی (مثلاً دیتابیسهای حقوقی یا پزشکی پولی)
این نوع محتوا معمولاً دقیق، ساختاریافته و دارای حق مالکیت مشخص است، به همین دلیل شرکتهای هوش مصنوعی حاضرند برای آن هزینه بپردازند.
۳. پلتفرمها و شرکتهای تولیدکننده محتوا
در برخی موارد شامل:
- شرکتهایی که گزارشهای تحلیلی، دادههای آماری یا محتوای آموزشی تولید میکنند
- پلتفرمهایی که مالک قانونی حجم زیادی محتوا هستند (نه کاربران عادی)
ناشران چه کسانی نیستند؟
- کاربران عادی شبکههای اجتماعی
- وبلاگهای شخصی بدون ساختار حقوقی مشخص
- محتوای آزاد یا بدون حق نشر (Public Domain)
چرا ناشران مهم شدهاند؟
یک واقعیت کلیدی این است که مدلهای هوش مصنوعی بدون محتوا عملاً کارایی ندارند، و محتوای باکیفیت، بهویژه محتوای خبری و تخصصی، گرانقیمت و کمیاب است. به همین دلیل ناشران میخواهند:
- مشخص کنند محتوایشان چگونه استفاده میشود
- و در ازای استفاده هوش مصنوعی، درآمد مبتنی بر میزان مصرف دریافت کنند
اگر بخواهم خیلی خلاصه بگویم:
ناشر = هر نهادی که محتوای حرفهای، قانونی و دارای حق نشر تولید میکند و میخواهد آن را به شرکتهای هوش مصنوعی «لیسانس» بدهد.